📿 Chanting Book บทสวดมนต์
Tap a chant to open it. Each one is laid out line by line: the Pali as it is chanted, the Thai translation, Paiboon romanisation to read the Thai aloud, and the English meaning. Switch off whichever layers you don't need.
Show these layers
เขมาเขมะสะระณะทีปิกาคาถา Khemākhema-saraṇadīpikā-gāthā Verses on the Secure and Insecure Refuge
Chanted after the recollections. The five verses contrast the refuges people run to when frightened — mountains, forests, shrines — with the only refuge that actually ends suffering: the Buddha, the Dhamma and the Sangha, seen through the Four Noble Truths.
หันทะ มะยัง เขมาเขมะสะระณะทีปิกาคาถาโย ภะณามะ เส
Handa mayaṃ khemākhemasaraṇadīpikāgāthāyo bhaṇāma se
Now let us recite the verses illuminating the secure and insecure refuges.
พะหุง เว สะระณัง ยันติ ปัพพะตานิ วะนานิ จะ อารามะรุกขะเจติยานิ มะนุสสา ภะยะตัชชิตา
Bahuṃ ve saraṇaṃ yanti, pabbatāni vanāni ca Ārāmarukkhacetiyāni, manussā bhayatajjitā
มนุษย์เป็นอันมาก เมื่อเกิดมีภัยคุกคามแล้ว ก็ถือเอาภูเขาบ้าง ป่าไม้บ้าง อาราม และรุกขเจดีย์บ้าง เป็นสรณะ
má-nút bpen an mâak, mʉ̂a gə̀ət mii pai kúk-kaam lɛ́ɛo, gɔ̂ tʉ̌ʉ ao puu-kǎo bâang, bpàa máai bâang, aa-raam lɛ́ rúk-kà-jee-dii bâang, bpen sà-rá-ná
Many people, when threatened by fear, go for refuge to mountains, to forests, to parks and to tree-shrines.
เนตัง โข สะระณัง เขมัง เนตัง สะระณะมุตตะมัง เนตัง สะระณะมาคัมมะ สัพพะทุกขา ปะมุจจะติ
Netaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ, netaṃ saraṇamuttamaṃ Netaṃ saraṇamāgamma, sabbadukkhā pamuccati
นั่นมิใช่สรณะอันเกษมเลย นั่นมิใช่สรณะอันสูงสุด เขาอาศัยสรณะนั่นแล้ว ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้
nân mí châi sà-rá-ná an gà-sěem ləəi, nân mí châi sà-rá-ná an sǔuŋ-sùt, kǎo aa-sǎi sà-rá-ná nân lɛ́ɛo, yɔ̂m mâi pón jàak túk táŋ-bpuaŋ dâai
That is not a secure refuge, that is not the supreme refuge. Having gone to such a refuge, one is not freed from all suffering.
โย จะ พุทธัญจะ ธัมมัญจะ สังฆัญจะ สะระณัง คะโต จัตตาริ อะริยะสัจจานิ สัมมัปปัญญายะ ปัสสะติ
Yo ca buddhañca dhammañca, saṅghañca saraṇaṃ gato Cattāri ariyasaccāni, sammappaññāya passati
ส่วนผู้ใดถือเอาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะแล้ว เห็นอริยสัจ คือความจริงอันประเสริฐสี่ ด้วยปัญญาอันชอบ
sùan pûu dai tʉ̌ʉ ao prá-pút, prá-tam, prá-sǒŋ bpen sà-rá-ná lɛ́ɛo, hěn à-rí-yá-sàt kʉʉ kwaam jiŋ an bprà-sə̀ət sìi dûai bpan-yaa an chɔ̂ɔp
But whoever goes for refuge to the Buddha, the Dhamma and the Sangha sees, with right wisdom, the Four Noble Truths:
ทุกขัง ทุกขะสะมุปปาทัง ทุกขัสสะ จะ อะติกกะมัง อะริยัญจะ อัฏฐังคิกัง มัคคัง ทุกขูปะสะมะคามินัง
Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ, dukkhassa ca atikkamaṃ Ariyañca aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, dukkhūpasamagāminaṃ
คือเห็นความทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความก้าวล่วงทุกข์เสียได้ และหนทางมีองค์แปดอันประเสริฐ เครื่องถึงความระงับทุกข์
kʉʉ hěn kwaam túk, hèet hâi gə̀ət túk, kwaam gâao lûaŋ túk sǐa dâai, lɛ́ hǒn-taaŋ mii oŋ bpɛ̀ɛt an bprà-sə̀ət, krʉ̂aŋ tʉ̌ŋ kwaam rá-ŋáp túk
suffering, the arising of suffering, the transcending of suffering, and the Noble Eightfold Path leading to the stilling of suffering.
เอตัง โข สะระณัง เขมัง เอตัง สะระณะมุตตะมัง เอตัง สะระณะมาคัมมะ สัพพะทุกขา ปะมุจจะติ ฯ
Etaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ, etaṃ saraṇamuttamaṃ Etaṃ saraṇamāgamma, sabbadukkhā pamuccati
นั่นแหละเป็นสรณะอันเกษม นั่นเป็นสรณะอันสูงสุด เขาอาศัยสรณะนั่นแล้ว ย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้
nân lɛ̀ bpen sà-rá-ná an gà-sěem, nân bpen sà-rá-ná an sǔuŋ-sùt, kǎo aa-sǎi sà-rá-ná nân lɛ́ɛo, yɔ̂m pón jàak túk táŋ-bpuaŋ dâai
That is the secure refuge, that is the supreme refuge. Having gone to such a refuge, one is freed from all suffering.