(ภายหลังการใช้สอยจีวร)

(after using a robe)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา ยัง จีวะรัง ปะริภุตตัง,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ cīvaraṃ paribhuttaṃ,

จีวรใด อันเรานุ่งห่มแล้ว, ไม่ทันพิจารณา ในวันนี้,

Whatever robe I have used today without reflecting,

ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,

จีวรนั้น เรานุ่งห่มแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,

that was only for warding off cold,

อุณหัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Uṇhassa paṭighātāya,

เพื่อบำบัดความร้อน,

for warding off heat,

ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานังปะฏิฆาตายะ,

Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃpaṭighātāya,

เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,

for warding off the touch of gadflies, mosquitoes, wind, sun and creeping things,

ยาวะเทวะ หิริโกปีนะปะฏิจฉาทะนัตถัง.

Yāvadeva hirikopīnapaṭicchādanatthaṃ.

และเพียงเพื่อปกปิดอวัยวะ อันให้เกิดความละอาย,

and only for the sake of covering what modesty conceals.

(ภายหลังการบริโภคบิณฑบาต)

(after eating almsfood)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา โย ปิณฑะปาโต ปะริภุตโต,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yo piṇḍapāto paribhutto,

บิณฑบาตใด อันเราบริโภคแล้ว, ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,

Whatever almsfood I have used today without reflecting,

โส เนวะ ท๎วายะ,

So neva dvāya,

บิณฑบาตนั้นเราบริโภคแล้ว, ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน,

that was not for amusement,

นะ มะทายะ,

Na madāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อความเมามัน เกิดกำลังพลังทางกาย,

nor for intoxication,

นะ มัณฑะนายะ,

Na maṇḍanāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อประดับ,

nor for adornment,

นะ วิภูสะนายะ,

Na vibhūsanāya,

ไม่ใช่เป็นไปเพื่อตกแต่ง,

nor for beautifying,

ยาวะเทวะ อิมัสสะ กายัสสะ ฐิติยา,

Yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā,

แต่ให้เป็นไปเพียงเพื่อความตั้งอยู่ได้แห่งกายนี้,

but only for the endurance of this body,

ยาปะนายะ,

Yāpanāya,

เพื่อความเป็นไปได้ของอัตภาพ,

for its continuance,

วิหิงสุปะระติยา,

Vihiṃsuparatiyā,

เพื่อความสิ้นไปแห่งความลำบากทางกาย,

for the ending of its hurt,

พ๎รัห๎มะจะริยานุคคะหายะ,

Brahmacariyānuggahāya,

เพื่ออนุเคราะห์แก่การประพฤติพรหมจรรย์,

and for the support of the holy life,

อิติ ปุราณัญจะ เวทะนัง ปะฏิหังขามิ,

Iti purāṇañca vedanaṃ paṭihaṅkhāmi,

ด้วยการทำอย่างนี้, เราย่อมระงับเสียได้ซึ่งทุกขเวทนาเก่า คือความหิว,

thinking: thus I put an end to the old feeling,

นะวัญจะ เวทะนัง นะ อุปปาเทสสามิ,

Navañca vedanaṃ na uppādessāmi,

และไม่ทำทุกขเวทนาใหม่ให้เกิดขึ้น,

and I shall not give rise to a new feeling,

ยาต๎รา จะ เม ภะวิสสะติ อะนะวัชชะตา จะ ผาสุวิหาโร จาติ.

Yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cāti.

อนึ่ง ความเป็นไปโดยสะดวกแห่งอัตภาพนี้ด้วย, ความเป็นผู้หาโทษมิได้ด้วย, และความเป็นอยู่โดยผาสุกด้วย, จักมีแก่เรา ดังนี้.

and I shall have sustenance, blamelessness, and a life of ease.

(ภายหลังการใช้สอยเสนาสนะ)

(after using a lodging)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา ยัง เสนาสะนัง ปะริภุตตัง,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yaṃ senāsanaṃ paribhuttaṃ,

เสนาสนะใด อันเราใช้สอยแล้ว, ไม่ทันพิจารณาในวันนี้,

Whatever lodging I have used today without reflecting,

ตัง ยาวะเทวะ สีตัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Taṃ yāvadeva sītassa paṭighātāya,

เสนาสนะนั้น เราใช้สอยแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดความหนาว,

that was only for warding off cold,

อุณหัสสะ ปะฏิฆาตายะ,

Uṇhassa paṭighātāya,

เพื่อบำบัดความร้อน,

for warding off heat,

ฑังสะมะกะสะวาตาตะปะสิริงสะปะสัมผัสสานัง ปะฏิฆาตายะ,

Ḍaṃsamakasavātātapasiriṃsapasamphassānaṃ paṭighātāya,

เพื่อบำบัดสัมผัสอันเกิดจากเหลือบ ยุง ลม แดด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย,

for warding off the touch of gadflies, mosquitoes, wind, sun and creeping things,

ยาวะเทวะ อุตุปะริสสะยะวิโนทะนัง ปะฏิสัลลานารามัตถัง.

Yāvadeva utuparissayavinodanaṃ paṭisallānārāmatthaṃ.

เพียงเพื่อบรรเทาอันตรายอันจะพึงมีจากดินฟ้าอากาศ, และเพื่อความเป็นผู้ยินดีอยู่ได้, ในที่หลีกเร้นสำหรับภาวนา.

and only for dispelling the perils of the seasons and for delighting in seclusion.

(ภายหลังบริโภคคิลานเภสัช)

(after taking medicine)

อัชชะ มะยา อะปัจจะเวกขิต๎วา โย คิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาโร ปะริภุตโต,

Ajja mayā apaccavekkhitvā yo gilānapaccayabhesajjaparikkhāro paribhutto,

คิลานเภสัชบริขารใด อันเราบริโภคแล้ว, ไม่ทันพิจารณา ในวันนี้,

Whatever medicine for use in sickness I have used today without reflecting,

โส ยาวะเทวะ อุปปันนานัง เวยยาพาธิกานัง เวทะนานัง ปะฏิฆาตายะ,

So yāvadeva uppannānaṃ veyyābādhikānaṃ vedanānaṃ paṭighātāya,

คิลานเภสัชบริขารนั้น เราบริโภคแล้ว, เพียงเพื่อบำบัดทุกขเวทนา อันบังเกิดขึ้นแล้ว มีอาพาธต่าง ๆ เป็นมูล,

that was only for warding off painful feelings that had arisen,

อัพ๎ยาปัชฌะปะระมะตายาติ.

Abyāpajjhaparamatāyāti.

เพื่อความเป็นผู้ไม่มีโรคเบียดเบียนเป็นอย่างยิ่ง ดังนี้.

and for freedom from affliction as the highest aim.