Three statements that hold whether or not a Buddha arises: all formations are impermanent, all are suffering, all things are not-self.
- When chanted
- Chanted after its introductory verse; also used at the second and third seven-day observances after a death.
Historical background
Five units, three of which are the same sentence with one word changed. It is among the most compressed discourses in the collection and among the most consequential.
The book's own running order for inauspicious occasions names it as the discourse for the second and third seven-day observances after a death.
Meaning and purpose
The formula is stated three times: whether Tathāgatas arise or do not arise, that element stands, the stableness of things, the lawfulness of things — that all formations are impermanent; that all formations are suffering; that all things are not-self.
The opening clause is the whole point and is easy to read past. These three are not held to be true because a Buddha said them. They are said to stand whether or not anybody ever appears to notice, which makes the Buddha a discoverer rather than a legislator.
The third of the three is deliberately wider than the other two. Formations are impermanent and suffering; but all things are not-self — a larger category, which the tradition takes to include what is unconditioned. Chanted at a death, that widening is the whole difference between consolation and this.
The chant
As the book prints it: page 119 and page 120 →
page 119เอวัมเม สุตัง. เอกัง สะมะยัง ภะคะวา สาวัตถิยัง วิหะระติ เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเม. ตัตระ โข ภะคะวา ภิกขู อามันเตสิ ภิกขะโวติ. ภะทันเตติ เต ภิกขู ภะคะวะโต ปัจจัสโสสุง. ภะคะวา เอตะทะโวจะ.
Evamme sutaṃ. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi bhikkhavoti. Bhadanteti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca.
Thus have I heard. At one time the Blessed One was staying near Savatthi, in Jeta's Grove, Anathapindika's park. There he addressed the monks: 'Monks.' 'Venerable sir,' they replied, and the Blessed One said this.
อุปปาทา วา ภิกขะเว ตะถาคะตานัง อะนุปปาทา วา ตะถาคะตานัง, ฐิตา วะ สา ธาตุ ธัมมัฏฐิตะตา ธัมมะนิยามะตา สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ. ตัง ตะถาคะโต อะภิสัมพุชฌะติ อะภิสะเมติ, อะภิสัมพุชฌิต๎วา อะภิสะเมต๎วา อาจิกขะติ เทเสติ, ปัญญะเปติ ปัฏฐะเปติ, วิวะระติ วิภะชะติ อุตตานีกะโรติ สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ.
Uppādā vā bhikkhave tathāgatānaṃ anuppādā vā tathāgatānaṃ, ṭhitā va sā dhātu dhammaṭṭhitatā dhammaniyāmatā sabbe saṅkhārā aniccāti. Taṃ tathāgato abhisambujjhati abhisameti, abhisambujjhitvā abhisametvā ācikkhati deseti, paññapeti paṭṭhapeti, vivarati vibhajati uttānīkaroti sabbe saṅkhārā aniccāti.
Whether Tathagatas arise or do not arise, monks, that element stands: the stableness of things, the lawfulness of things — that all formations are impermanent. That a Tathagata awakens to and penetrates; and having awakened to and penetrated it, he announces it, teaches it, makes it known, establishes it, discloses it, analyses it, makes it plain: that all formations are impermanent.
อุปปาทา วา ภิกขะเว ตะถาคะตานัง อะนุปปาทา วา ตะถาคะตานัง, ฐิตา วะ สา ธาตุ ธัมมัฏฐิตะตา ธัมมะนิยามะตา สัพเพ สังขารา ทุกขาติ. ตัง ตะถาคะโต อะภิสัมพุชฌะติ อะภิสะเมติ, อะภิสัมพุชฌิต๎วา อะภิสะเมต๎วา อาจิกขะติ เทเสติ, ปัญญะเปติ ปัฏฐะเปติ, วิวะระติ วิภะชะติ อุตตานีกะโรติ สัพเพ สังขารา ทุกขาติ.
Uppādā vā bhikkhave tathāgatānaṃ anuppādā vā tathāgatānaṃ, ṭhitā va sā dhātu dhammaṭṭhitatā dhammaniyāmatā sabbe saṅkhārā dukkhāti. Taṃ tathāgato abhisambujjhati abhisameti, abhisambujjhitvā abhisametvā ācikkhati deseti, paññapeti paṭṭhapeti, vivarati vibhajati uttānīkaroti sabbe saṅkhārā dukkhāti.
Whether Tathagatas arise or do not arise, monks, that element stands: the stableness of things, the lawfulness of things — that all formations are suffering. That a Tathagata awakens to and penetrates; and having awakened to and penetrated it, he announces it, teaches it, makes it known, establishes it, discloses it, analyses it, makes it plain: that all formations are suffering.
อุปปาทา วา ภิกขะเว ตถาคะตานัง อะนุปปาทา วา ตะถาคะตานัง, ฐิตา วะ สา ธาตุ ธัมมัฏฐิตะตา ธัมมะนิยามะตา สัพเพ ธัมมา อะนัตตาติ. ตัง ตะถาคะโต อะภิสัมพุชฌะติ อะภิสะเมติ, อะภิสัมพุชฌิต๎วา อะภิสะเมต๎วา อาจิกขะติ เทเสติ, ปัญญะเปติ ปัฏฐะเปติ, วิวะระติ วิภะชะติ อุตตานีกะโรติ สัพเพ ธัมมา อะนัตตาติ.
Uppādā vā bhikkhave tthāgatānaṃ anuppādā vā tathāgatānaṃ, ṭhitā va sā dhātu dhammaṭṭhitatā dhammaniyāmatā sabbe dhammā anattāti. Taṃ tathāgato abhisambujjhati abhisameti, abhisambujjhitvā abhisametvā ācikkhati deseti, paññapeti paṭṭhapeti, vivarati vibhajati uttānīkaroti sabbe dhammā anattāti.
Whether Tathagatas arise or do not arise, monks, that element stands: the stableness of things, the lawfulness of things — that all things are not-self. That a Tathagata awakens to and penetrates; and having awakened to and penetrated it, he announces it, teaches it, makes it known, establishes it, discloses it, analyses it, makes it plain: that all things are not-self.
อิทะมะโวจะ ภะคะวา, อัตตะมะนา เต ภิกขู ภะคะวะโต ภาสิตัง อะภินันทุนติ.
Idamavoca bhagavā, attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṃ abhinandunti.
Thus spoke the Blessed One, and those monks delighted in his words.
ธัมมะนิยามะสุตตัง นิฏฐิตัง
The Discourse on the Lawfulness of Things is ended.