The announcement made before the eight precepts are undertaken, stating that today is an observance day and calling those present to keep it.
- When chanted
- Spoken on the observance day before the precepts are requested, to tell the assembly what day it is and what is about to be undertaken.
A note on this chant. The book prints this chant in Pali only, with no Thai translation. The English here is a working translation prepared for this edition — it is not the book's own, and has not yet been checked by a teacher.
Historical background
อุโบสถ, Uposatha, is the observance day that falls at the quarters of the lunar month. On it lay people may undertake eight precepts rather than the usual five, for one night and one day, and spend the day at the monastery hearing the Dhamma. This passage is the announcement made before any of that begins.
The Thai printed with it is not a translation. The book sets the whole Pali as one block and the whole คำแปล as another, and the Thai is a free and much expanded rendering — it opens with a preamble that has no Pali behind it at all, and where the Pali says only that each abstention should be made the object of the mind, the Thai spells out all eight of them one by one. The pairing of Pali units to Thai chunks in this edition was made by meaning rather than by line.
The two layers also sit on different pages: all the Pali is on page 10, while the Thai runs over onto page 11.
Meaning and purpose
The first line does something no other chant in this part of the book does — it states the date. Today is the fifteenth day of the lunar fortnight. The observance is fixed to the calendar rather than to inclination, and saying the date aloud is what separates this day from the one before it.
The second and third lines give the reason and then the invitation: such a day is the time appointed by the Buddha for hearing the Dhamma, and for that same purpose the time of the Uposatha for laymen and laywomen; come then, let all of us gathered here keep it for this night and this day. The period is bounded on purpose. What is being proposed is a day, not a change of life.
The fourth line is the method — mark out the period, make each abstention the object of the mind, keep the mind undistracted — and the fifth is the sentence people remember: for to us who have reached such an Uposatha as this, may our life not be barren of fruit. That is why the announcement is made at all. It puts an ordinary day on the record as one that could be spent or used.
The chant
As the book prints it: page 10 →
อัชชะ โภนโต ปักขัสสะ ปัณณะระสี ทิวะโส
ajja bhonto pakkhassa paṇṇarasī divaso
ข้าพเจ้าขอประกาศเริ่มเรื่อง ในการที่จะได้รักษาอุโบสถ ให้สาธุชนทราบทั่วกัน ก่อนแต่สมาทาน ณ บัดนี้ วันนี้เป็นปัณณรสีดิถีที่ 15 แห่งปักษ์
kâa-pá-jâo kɔ̌ɔ bprà-gàat rə̂əm rʉ̂aŋ nai gaan tîi jà dâai rák-sǎa ù-boo-sòt hâi sǎa-tú-chon sâap tûa-gan gɔ̀ɔn dtɛ̀ɛ sà-maa-taan ná bàt-níi wan-níi bpen bpan-ná-rá-sǐi dì-tǐi tîi sìp-hâa hɛ̀ŋ bpàk
Venerable sirs, today is the fifteenth day of the lunar fortnight.
เอวะรูโป โข โภนโต ทิวะโส, พุทเธนะ ภะคะวะตา ปัญญัตตัสสะ ธัมมัสสะวะนัสสะ เจวะ ตะทัตถายะ อุปาสะกะอุปาสิกานัง อุโปสะถัสสะ จะ กาโล โหติ,
evarūpo kho bhonto divaso, buddhena bhagavatā paññattassa dhammassavanassa ceva tadatthāya upāsaka-upāsikānaṃ uposathassa ca kālo hoti,
ก็แลมีนิยมเช่นนี้ เป็นกาลที่สาธุชนทั้งอุบาสกอุบาสิกาจะได้ฟังธรรม และรักษาอุโบสถพร้อมด้วยองค์ 8 ประการ เพื่อประโยชน์แก่การฟังธรรมนั้น
gɔ̂ɔ lɛɛ mii ní-yom chên-níi bpen gaan tîi sǎa-tú-chon táŋ ù-baa-sòk ù-baa-sì-gaa jà dâai faŋ tam lɛ́ rák-sǎa ù-boo-sòt prɔ́ɔm dûai oŋ bpɛ̀ɛt bprà-gaan pʉ̂a bprà-yòot gɛ̀ɛ gaan faŋ tam nán
Such a day as this, venerable sirs, is the time appointed by the Buddha, the Blessed One, for the hearing of the Dhamma, and for that same purpose the time of the Uposatha for laymen and laywomen.
หันทะ มะยัง โภนโต สัพเพ อิธะ สะมาคะตา ตัสสะ ภะคะวะโต ธัมมานุธัมมะปะฏิปัตติยา ปูชะนัตถายะ อิมัญจะ รัตติง อิมัญจะ ทิวะสัง อุโปสะถัง อุปะวะสิสสามาติ,
handa mayaṃ bhonto sabbe idha samāgatā tassa bhagavato dhammānudhammapaṭipattiyā pūjanatthāya imañca rattiṃ imañca divasaṃ uposathaṃ upavasissāmāti,
บัดนี้ ขอกุศลอันยิ่งใหญ่ คือ ตั้งจิตสมาทานองค์ 8 ประการแห่งอุโบสถนั้น จงเกิดมีแก่สาธุชนทั้งหลายซึ่งมาประชุมพร้อมกัน ณ ที่นี้
bàt-níi kɔ̌ɔ gù-sǒn an yîŋ-yài kʉʉ dtâŋ jìt sà-maa-taan oŋ bpɛ̀ɛt bprà-gaan hɛ̀ŋ ù-boo-sòt nán joŋ gə̀ət mii gɛ̀ɛ sǎa-tú-chon táŋ-lǎai sʉ̂ŋ maa bprà-chum prɔ́ɔm-gan ná tîi-níi
Come then, venerable sirs, let all of us gathered here, in honour of that Blessed One and by practice in accordance with the Dhamma, keep the Uposatha for this night and this day.
กาละปะริจเฉทัง กัต๎วา ตัง ตัง เวระมะณิง อารัมมะณัง กะริต๎วา อะวิกขิตตะจิตตา หุต๎วา สักกัจจัง อุโปสะถัง สะมาทิเยยยามะ.
kālaparicchedaṃ katvā taṃ taṃ veramaṇiṃ ārammaṇaṃ karitvā avikkhittacittā hutvā sakkaccaṃ uposathaṃ samādiyeyyāma.
จงตั้งจิตคิดกำหนดกาลว่า จะรักษาอุโบสถสิ้นราตรีและวันนี้ จงทำความเว้นจากโทษนั้น ๆ ให้เป็นอารมณ์ คือ เว้นจากการฆ่าสัตว์ 1 เว้นจากลักทรัพย์ 1 เว้นจากกรรมอันเป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์ 1 เว้นจากพูดเท็จ 1 เว้นจากดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัย 1 เว้นจากบริโภคอาหารในเวลาวิกาล ตั้งแต่เที่ยงแล้วไป 1 เว้นจากฟ้อนรำขับร้องประโคมดนตรีและดูการเล่นอันเป็นข้าศึกแก่กุศล และทัดทรงประดับตกแต่งร่างกายด้วยระเบียบดอกไม้ของหอมเครื่องย้อมเครื่องทา 1 เว้นจากที่นอนสูงและที่นอนใหญ่ ภายในยัดด้วยนุ่นและสำลี 1 ฉะนี้ อย่าให้จิตฟุ้งซ่านส่งไปที่อื่น จงสมาทานองค์ 5 ประการนั้นโดยเคารพ เพื่อจะบูชาสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ด้วยธรรมานุธรรมปฏิบัติ ตามกำลังของคฤหัสถ์ทั้งหลาย
joŋ dtâŋ jìt kít gam-nòt gaan wâa jà rák-sǎa ù-boo-sòt sîn raa-dtrii lɛ́ wan-níi joŋ tam kwaam wén jàak tôot nán-nán hâi bpen aa-rom kʉʉ wén jàak gaan kâa sàt nʉ̀ŋ wén jàak lák sáp nʉ̀ŋ wén jàak gam an bpen kâa-sʉ̀k gɛ̀ɛ prom-má-jan nʉ̀ŋ wén jàak pûut tét nʉ̀ŋ wén jàak dʉ̀ʉm nám-mao kʉʉ sù-raa lɛ́ mee-rai nʉ̀ŋ wén jàak bɔɔ-rí-pôok aa-hǎan nai wee-laa wí-gaan dtâŋ-dtɛ̀ɛ tîaŋ lɛ́ɛo bpai nʉ̀ŋ wén jàak fɔ́ɔn-ram kàp-rɔ́ɔŋ bprà-koom don-dtrii lɛ́ duu gaan-lên an bpen kâa-sʉ̀k gɛ̀ɛ gù-sǒn lɛ́ tát-soŋ bprà-dàp dtòk-dtɛ̀ŋ râaŋ-gaai dûai rá-bìap dɔ̀ɔk-máai kɔ̌ɔŋ-hɔ̌ɔm krʉ̂aŋ-yɔ́ɔm krʉ̂aŋ-taa nʉ̀ŋ wén jàak tîi-nɔɔn sǔuŋ lɛ́ tîi-nɔɔn yài paai-nai yát dûai nûn lɛ́ sǎm-lii nʉ̀ŋ chà-níi yàa hâi jìt fúŋ-sâan sòŋ bpai tîi-ʉ̀ʉn joŋ sà-maa-taan oŋ hâa bprà-gaan nán dooi kao-róp pʉ̂a jà buu-chaa sǒm-dèt prá-pûu-mii-prá-pâak-jâo prá-oŋ nán dûai tam-maa-nú-tam-bpà-dtì-bàt dtaam gam-laŋ kɔ̌ɔŋ ká-rʉ́-hàt táŋ-lǎai
Having marked out the period of time, and having made each several abstention the object of the mind, with minds undistracted let us respectfully undertake the Uposatha.
อีทิสัง หิ อุโปสะถัง สัมปัตตานัง อัมหากัง ชีวิตัง มา นิรัตถะกัง โหตุ.
īdisaṃ hi uposathaṃ sampattānaṃ amhākaṃ jīvitaṃ mā niratthakaṃ hotu.
ชีวิตของเราทั้งหลายที่ได้ดำรงมาจนถึงวันอุโบสถเช่นนี้ อย่าให้ล่วงไปเปล่าปราศจากประโยชน์เลย
chii-wít kɔ̌ɔŋ rao táŋ-lǎai tîi dâai dam-roŋ maa jon-tʉ̌ŋ wan ù-boo-sòt chên-níi yàa hâi lûaŋ bpai bplàao bpràat-sà-jàak bprà-yòot ləəi
For to us who have reached such an Uposatha as this, may our life not be barren of fruit.