The Buddha at Jeta's Grove lists eleven benefits to be expected from the liberation of mind through loving-kindness, well developed and firmly undertaken.
- When chanted
- Chanted as a protective and auspicious discourse, and recited where the benefits of developing loving-kindness are to be called to mind.
A note on this chant. The book prints this chant in Pali only, with no Thai translation. The English here is a working translation prepared for this edition — it is not the book's own, and has not yet been checked by a teacher.
Historical background
This is a short discourse rather than a set of verses, and the book prints it in the standard sutta shape: the opening formula naming where it was spoken, the address to the monks, the teaching itself, and the monks' delight at the close. The setting is the one most familiar in the canon, Anāthapiṇḍika's monastery in Jeta's Grove at Sāvatthī.
The teaching is built around a numbered list, and the Pali makes the count explicit twice — once as a question, กะตะเม เอกาทะสะ, which eleven, and once in the summary that closes the teaching. That structure makes the text unusually easy to verify: the benefits should number exactly eleven, and in what you pasted they do.
As with the three preceding chants, no Thai rendering is printed, so this entry stands at two of the five layers and the English is my own off the Pali.
Meaning and purpose
The qualifying phrase before the list is longer than the list's first several items, and it is doing real work. Loving-kindness here is not a passing wish but เจโตวิมุตติ, a liberation of mind, and it must be pursued, developed, made much of, made a vehicle, made a foundation, established, consolidated and well undertaken. Only of such a practice are the eleven benefits to be expected.
The benefits themselves move outward from the most private to the most far-reaching. They begin at the edges of sleep — one sleeps happily and wakes happily, and sees no evil dreams — which is where a mind's actual condition is least concealed. They then pass to how one is met: dear to human beings, dear to non-human beings, guarded by the devas.
The middle items concern safety and steadiness: neither fire nor poison nor blade touches such a person, and the mind gathers itself into concentration quickly. Then the countenance grows clear, which is the only benefit visible from outside. The last two look to the end of life — one dies unconfused, and if one penetrates no higher, one fares to the Brahmā world. The list therefore runs from a single night's sleep to the disposition of the next existence, without changing its subject.
The chant
As the book prints it: page 22 →
นิทานะ: The Setting
เอวัมเม สุตัง,
evamme sutaṃ,
Thus have I heard.
เอกัง สะมะยัง ภะคะวา,
ekaṃ samayaṃ bhagavā,
At one time the Blessed One
สาวัตถิยัง วิหะระติ,
sāvatthiyaṃ viharati,
was dwelling at Sāvatthī,
เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเม,
jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme,
in Jeta's Grove, the monastery of Anāthapiṇḍika.
ตัตระ โข ภะคะวา ภิกขู อามันเตสิ ภิกขะโวติ,
tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi bhikkhavoti,
There the Blessed One addressed the monks: Monks.
กะทันเตติ เต ภิกขู ภะคะวะโต ปัจจัสโสสุง,
kadanteti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ,
Venerable sir, those monks replied to the Blessed One.
เอกาทะสานิสังสา: The Eleven Benefits
ภะคะวา เอตะทะโวจะ เมตตายะ ภิกขะเว เจโตวิมุตติยา อาเสวิตายะ ภาวิตายะ พะหุลีกะตายะ ยานีกะตายะ วัตถุกะตายะ อะนุฏฐิตายะ ปะริจิตายะ สุสะมารัทธายะ,
bhagavā etadavoca mettāya bhikkhave cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya,
The Blessed One said this: Monks, from the liberation of mind through loving-kindness — pursued, developed, made much of, made a vehicle, made a foundation, established, consolidated and well undertaken —
เอกาทะ สานิสังสา ปาฏิกังขา.
ekāda sānisaṃsā pāṭikaṅkhā.
eleven benefits are to be expected.
กะตะเม เอกาทะสะ.
katame ekādasa.
Which eleven?
สุขัง สุปะติ,
sukhaṃ supati,
One sleeps happily;
สุขัง ปะฏิพุชฌะติ.
sukhaṃ paṭibujjhati.
one wakes happily;
นะ ปาปะกัง สุปีนัง ปัสสะติ,
na pāpakaṃ supīnaṃ passati,
one sees no evil dreams;
มะนุสสานัง ปิโย โหติ,
manussānaṃ piyo hoti,
one is dear to human beings;
อะมะนุสสานัง ปิโย โหติ,
amanussānaṃ piyo hoti,
one is dear to non-human beings;
เทวะ ตา รักขันติ,
deva tā rakkhanti,
the devas guard one;
นาสสะ อัคคิ วา วิสัง วา สัตถัง วา กะมะติ,
nāssa aggi vā visaṃ vā satthaṃ vā kamati,
neither fire nor poison nor blade affects one;
ตุวะฎัง จิตตัง สะมาธิยะ ติ,
tuvaḍaṃ cittaṃ samādhiya ti,
one's mind is quickly concentrated;
มุขะวัณโณ วิปปะสีทะติ,
mukhavaṇṇo vippasīdati,
the countenance grows clear;
อะสัมมุฬโห กาลัง กะโรติ,
asammuḷho kālaṃ karoti,
one dies unconfused;
อุตตะริง อัปปะฏิวิชฌัน โต พรห๎มะโลกูปะโค โหติ.
uttariṃ appaṭivijjhan to brahmalokūpago hoti.
and, penetrating no higher, one fares to the Brahmā world.
นิคะมะนะ: The Conclusion
เมตตายะ ภิกขะเว เจโตวิมุตติยา อาเสวิตายะ ภาวิตายะ พะหุลีกะตายะ ยานีกะตายะ วัตถุกะตายะ อะนุฏฐิตายะ ปะริจิตายะ สุสะมารัทธายะ อิเม เอกา ทะสานิสังสา ปาฏิกังขาติ.
mettāya bhikkhave cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya ime ekā dasānisaṃsā pāṭikaṅkhāti.
Monks, from the liberation of mind through loving-kindness — pursued, developed, made much of, made a vehicle, made a foundation, established, consolidated and well undertaken — these eleven benefits are to be expected.
อิทะมะโวจะ ภะคะวา.
idamavoca bhagavā.
This the Blessed One said.
อัตตะมะนา เต ภิกขู ภะคะวะ โต ภาสิตัง อะภินันทุนติ."
attamanā te bhikkhū bhagava to bhāsitaṃ abhinandunti."
Gladdened, those monks delighted in the words of the Blessed One.
เมตตานิสังสะสุตตัง นิฏฐิตัง.
mettānisaṃsasuttaṃ niṭṭhitaṃ.
Here ends the Discourse on the Benefits of Loving-Kindness.