ถ้าเป็นงานทำบุญฉลองอายุ มีนิยมให้สวด ธัมมะจักกัปปะวัตตะนะสุตตะ และเจ็ดตำนานย่อต่อท้ายดังนี้

For a birthday merit-making ceremony it is usual to chant the Dhammacakkappavattana Sutta, with the short Seven Tamnan added at the end, as follows:

เมื่อทายกอาราธนาพระปริตรจบแล้ว พระภิกษุรูปหนึ่งตั้งพัดขัดชุมนุมเทวดาขึ้น ผะริต์วานะ เมตตัง สะเมตตา ภะทันตา ฯเปฯ ธัมมัสสะวะนะกาโล อะยัมภะทันตา. วางพัดไว้แล้วพระเถระผู้เป็นประธานนำสวดต่อไปตามลำดับดังนี้ คือ

When the layman has finished requesting the parittas, one monk raises his fan and chants the introduction assembling the devas, pharitvāna mettaṃ sametā bhadantā … ending dhammassavanakālo ayambhadantā. He sets the fan down, and the presiding elder leads the chanting in order, thus:

ต้นตำนาน

The Opening of the Tamnan

นะมะการะปาฐะ คือ นะโม ฯเปฯ 3 จบ

The homage passage, that is namo … three times.

สะระณะคะมะนะปาฐะ คือ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ฯเปฯ ตะติยัมปิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ.

The going-for-refuge passage, buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi … tatiyampi saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi.

นะมะการะสิทธิคาถา คือ โย จักขุมา โมหะมะลาปะกัฏโฐ ฯเปฯ สัพพันตะรายา จะ วินาสะเมนตุ.

The Namakārasiddhi verses, yo cakkhumā mohamalāpakaṭṭho … sabbantarāyā ca vināsamentu.

นะโมการะอัฏฐะกะคาถา คือ นะโม อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ มะเหสิโน ฯเปฯ นะโมการัสสะ เตเชนะ วิธิมหิ โหมิ เตชะวา.

The Namokāra-aṭṭhaka verses, namo arahato sammāsambuddhassa mahesino … namokārassa tejena vidhimhi homi tejavā.

หยุดสวดไว้เพียงนี้ แล้วพระภิกษุรูปที่ขัดตั้งพัดเริ่มขัด เย สันตา สันตะจิตตา ติสะระณะสะระณา เอตถะ โลกันตะเร วา ฯเปฯ อะนีฆา สุมะนา โหนตุ สะหะ สัพเพหิ ญาติภิ แล้วขัด ธัมมะจักกัปปะวัตตะนะสุตตะ ต่อไปว่า อะนุตตะรัง อะภิสัมโพธิง สัมพุชฌิต์วา ตะถาคะโต ฯเปฯ เวยยากะระณะปาเฐนะ สังคีตันตัมภะณามะ เส.

The chanting stops here. The monk who gave the introduction raises his fan and begins ye santā santacittā tisaraṇasaraṇā ettha lokantare vā … anīghā sumanā hontu saha sabbehi ñātibhi; then he gives the introduction to the Dhammacakkappavattana Sutta, anuttaraṃ abhisambodhiṃ sambujjhitvā tathāgato … veyyākaraṇapāṭhena saṅgītantambhaṇāma se.

วางพัดไว้ พระเถระผู้เป็นประธานนำสวด ธัมมะจักกัปปะวัตตะนะสุตตัง ขึ้นต้นบทว่า เอวัมเม สุตัง รองประธานและพระภิกษุนอกนี้รับ เอกัง สะมะยัง ภะคะวา ฯเปฯ ต่อกันไปจนถึง อิทัง โข ปะนะ ภิกขะเว ทุกขะนิโรธะคามินี ปะฏิปะทา อะริยะสัจจัง. อะยะเมวะ อะริโย อัฏฐังคิโก มัคโค. เสยยะถีทัง. สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปโป สัมมาวาจา สัมมากัมมันโต สัมมาอาชีโว สัมมาวายาโม สัมมาสะติ สัมมาสะมาธิ. ลงพร้อมกันที่ตรงนี้ แล้วประธานขึ้นบทต่อไปว่า อิทัง ทุกขัง นอกนี้รับต่อพร้อมกันว่า อะริยะสัจจันติ เม ภิกขะเว ฯเปฯ สวดจนถึง ปะวัตติเต จะ ภะคะวะตา ธัมมะจักเก ภุมมา เทวา สัททะมะนุสสาเวสุง เอตัมภะคะวะตา ฯเปฯ พ์รัห์มุนา วา เกนะจิ วา โลกัส์มินติ. ลงพร้อมกันที่ตรงนี้เป็นวาระที่ 2 แล้วประธานขึ้นบทต่อไปว่า ภุมมานัง นอกนี้รับพร้อมกันว่า เทวานัง สัททัง สุต์วา ฯเปฯ สวดไปจนถึง พ์รัห์มุนา วา เกนะจิ วา โลกัส์มินติ. ลงพร้อมกันที่ตรงนี้เป็นวาระที่ 3 แล้วประธานขึ้นบทต่อไปว่า อิติหะ เตนะ นอกนี้รับพร้อมกันว่า ขะเณนะ เตนะ มุหุตเตนะ ฯเปฯ สวดต่อไปจนจบ คือ อัญญาโกณฑัญโญเต์ววะ นามัง อะโหสีติ.

He sets the fan down. The presiding elder leads the Dhammacakkappavattana Sutta, beginning evaṃ me sutaṃ; the vice-president and the other monks take it up at ekaṃ samayaṃ bhagavā … and carry on to idaṃ kho pana bhikkhave dukkhanirodhagāminī paṭipadā ariyasaccaṃ, ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo, seyyathīdaṃ, sammādiṭṭhi sammāsaṅkappo sammāvācā sammākammanto sammāājīvo sammāvāyāmo sammāsati sammāsamādhi. All close together here. The president then begins idaṃ dukkhaṃ and the rest take it up together at ariyasaccanti me bhikkhave … chanting as far as pavattite ca bhagavatā dhammacakke bhummā devā saddamanussāvesuṃ etambhagavatā … brahmunā vā kenaci vā lokasminti. All close together here, the second time. The president then begins bhummānaṃ and the rest take it up at devānaṃ saddaṃ sutvā … as far as brahmunā vā kenaci vā lokasminti. All close together here, the third time. The president then begins itiha tena and the rest take it up at khaṇena tena muhuttena … to the end, aññākoṇḍaññoteva nāmaṃ ahosīti.

ประธานนำสวดเจ็ดตำนานย่อต่อไปคือ

The president then leads the short Seven Tamnan, thus:

มังคะละสุตตะ ขึ้น อะเสวะนา จะ พาลานัง ฯเปฯ ลง ตันเตสัง มังคะละมุตตะมันติ.

The Maṅgala Sutta, beginning asevanā ca bālānaṃ … closing at tantesaṃ maṅgalamuttamanti.

ระตะนะสุตตะ ขึ้น ยังกิญจิ วิตตัง อิธะ วา หุรัง วา ฯเปฯ ถึง เย

The Ratana Sutta, beginning yaṃ kiñci vittaṃ idha vā huraṃ vā … as far as ye

สุปปะยุตตา มะนะสา ฯเปฯ สุวัตถิ โหตุ แล้วข้ามไปขึ้น ขีณัง ปุราณัง นะวัง ฯเปฯ สังเฆ ระตะนัง ปะณีตัง เอเตนะ สัจเจนะ สุวัตถิ โหตุ.

suppayuttā manasā … suvatthi hotu; then skip on to khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ … saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ etena saccena suvatthi hotu.

กะระณียะเมตตะสุตตะ ขึ้น เมตตัญจะ สัพพะโลกัส์มิง ฯเปฯ นะ หิ ชาตุ คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ.

The Karaṇīyametta Sutta, beginning mettañca sabbalokasmiṃ … na hi jātu gabbhaseyyaṃ punaretīti.

ขันธะปะริตตะ ขึ้น อัปปะมาโณ พุทโธ ฯเปฯ นะโม สัตตันนัง สัมมาสัมพุทธานัง.

The Khandha Paritta, beginning appamāṇo buddho … namo sattannaṃ sammāsambuddhānaṃ.

ธะชัคคะสุตตะ ขึ้น อิติปิ โส ภะคะวา ฯเปฯ ส์วากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม ฯเปฯ สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ ฯเปฯ อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ.

The Dhajagga Sutta, beginning itipi so bhagavā … svākkhāto bhagavatā dhammo … supaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho … anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassāti.

อาฏานาฏิยะปะริตตะ ขึ้น วิปัสสิสสะ นะมัตถุ จักขุมันตัสสะ สิรีมะโต ฯเปฯ วิชชาจะระณะสัมปันนัง พุทธัง วันทามะ โคตะมันติ.

The Āṭānāṭiya Paritta, beginning vipassissa namatthu cakkhumantassa sīrīmato … vijjācaraṇasampannaṃ buddhaṃ vandāma gotamanti.

อังคุลิมาละปะริตตะ ถ้าเป็นงานคฤหัสถ์ขึ้น ยะโตหัง ภะคินิ ถ้าเป็นงานบรรพชิตขึ้น โพชฌังโค สะติสังขาโต ฯเปฯ เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.

The Aṅgulimāla Paritta: for a lay ceremony begin yatohaṃ bhagini; for a monastic one begin bojjhaṅgo satisaṅkhāto … etena saccavajjena sotthi te hotu sabbadā.

แล้วสวดท้ายเจ็ดตำนานย่อดังนี้

Then chant the short closing of the Seven Tamnan, thus:

นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง พุทโธ เม สะระณัง วะรัง ฯเปฯ เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง แล้วสวด ยังกิญจิ ระตะนัง ต่อไปไม่ต้องลง คือ ยังกิญจิ ระตะนัง โลเก ฯเปฯ ตัส์มา โสตถี ภะวันตุ เต.

Natthi me saraṇaṃ aññaṃ, buddho me saraṇaṃ varaṃ … etena saccavajjena hotu te jayamaṅgalaṃ; then chant yaṃ kiñci ratanaṃ straight on without closing, that is yaṃ kiñci ratanaṃ loke … tasmā sotthī bhavantu te.

เทวะตาอุยโยชะนะคาถา คือ ทุกขัปปัตตา จะ นิททุกขา ฯเปฯ คัจฉันตุ เทวะตาคะตา.

The verses sending off the devas, that is dukkhappattā ca niddukkhā … gacchantu devatāgatā.

สัพเพ พุทธา พะลัปปัตตา ฯเปฯ รักขัง พันธามิ สัพพะโส.

Sabbe buddhā balappattā … rakkhaṃ bandhāmi sabbaso.

ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง ฯเปฯ สัพพะสังฆานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต.

Bhavatu sabbamaṅgalaṃ … sabbasaṅghānubhāvena sadā sotthī bhavantu te.

นักขัตตะยักขะภูตานัง ฯเปฯ หันต์วา เตสัง อุปัททะเว.

Nakkhattayakkhabhūtānaṃ … hantvā tesaṃ upaddave.